Bir kadının erkeğini ya da bir erkeğin kadınını terk etmesine benzemez mi, insanın sevdiği bir işi arkasına bakmaksızın bırakıp gitmesi. Frida Kahlo’nun, kocasından ayrılırken yazdığı mektubun tüm ayrılmaların iç dinamiği ile ilgili bir çok ipucunu barındırdığını düşünüyorum. Kahlo, tek tek şöyle anlatmış ayrılık sebeplerini:
Kötü gunumde yanimda olmadigin zaman vazgectim.

Canin sikildiginda benimle paylasmadigini, kirilacak veya tedirgin olacak olsam bile dusuncelerini acikca soylemedigini anladigim zaman vazgectim.

Bana yalan soyledigini anladigim zaman vazgectim.

Gozlerime baktiginda kalbinle bakmadigini ve bana hala soylemedigin seyler oldugunu hissettigimde vazgectim.

Her sabah benimle uyanmak istemedigini, gelecegimizin hicbir yere gitmedigini anladigim zaman vazgectim.

Dusuncelerime ve degerlerime deger vermedigin icin vazgectim.

Agrilarimi dindirecek sicak sevgiyi bana vermediginde vazgectim.

Sadece kendi mutlulugunu ve gelecegini dusunerek beni hice saydigin icin vazgectim.

Tablolarimda artik kendimi mutlu cizemedigim ve tek neden sen oldugun icin vazgectim.

Bencil oldugun icin vazgectim.

Bunlardan sadece bir tanesi senden vazgecmem icin yeterli degildi, cunku sevgim yuceydi.

Ama hepsini dusundugumde senin benden coktan vazgectigini anladim.

Bu yüzden ben de senden vazgectim.