Başarı sürekli yukarı çıkmak değil, başarı bir döngü, bir yolculuktur. Başarıyı sürekli yükselmek olarak düşündüğümüzde bir noktaya gelince gevşeyip düşme olasılığımız çok yüksektir ama döngü olduğunu bildiğimizde sürekli mücadelenin içinde kalırız.
İş hayatında maliyetini hesaplayamayacağımız dört unsur:
1)Mutsuz müşteriler
2)Verimsiz çalışanlar
3)Kaçan fırsatlar
4)Yarım kalan projeler
Chris Anderson’un “İyi bir TED Konuşması için nelere dikkat edilmeli” konuşmasından çıkardığım notları sizinle paylaşmak istiyorum.
Tek bir fikre odaklanın ve konuşmayı olabildiğince kısa tutun
İyi bir içerik sağlayın, bol bol örnekler verin, fikri gerçekçi kılın.
Tüm konuşmada aynı tema üzerinde durun
Dinleyicilerinize önemli olduğunu düşündükleri bir şeyler verin
İzleyicilerinizin merakını çekin
Bir şeyin mantıksız olduğunu açıklamak için ilgi çekici, kışkırtıcı sorular kullanın
İzleyeceğinizin anladığı kavramlarla adım adım fikrinizi inşa edin
Onların olduğu yerden bakın
Dinleyiciye ulaşmak için metaforlar kullanın
Konuşmanızı güvendiğiniz arkadaşlarınıza yapın, hangi kısımlarda karmaşa yaşadıklarını bulun
Fikrinizi paylaşmaya değer yapın
Kendinize sorun bu fikir kime yararlı fikriniz birine bir şeyi farklı yapması konusunda ilham veriyor mu?
İyi bir lider insanın potansiyeline ulaşabilmeli. Şu anda iş dünyasında çalışan insanlar hatalı sistemlerden dolayı potansiyellerinin çok azını açığa çıkarıyorlar. Nedeni ise çok basit, mevcut sistem bu fırsatı onlara vermiyor. Biz ise ne yazık ki geçmişteki dünyaya ait demode lider tiplerini yüceltmeye devam ediyoruz.
Turkiye’de su anki istihdam potansiyeli tüm nitelikli mezunları ise alacak kadar büyük ancak bu potansiyeli ortaya çıkaracak platformlar ve ortamlar yok. Firmalar hala 90’larin eski ilan sistemleri ve kafa yapisi ile eleman arıyorlar. Boyle olunca firmalar aradıkları insanlara, is arayanlar da çalışmak istedikleri islere ulaşamıyorlar…
Firmalar iş alırken gösterdikleri hassasiyeti, o işin kritik noktalarındaki insanları işe alırken göstermiyorlar. Böyle olunca da zor alınan işlerde kolay zarar ediyorlar…
İnsanların akıllandıkça firmaların aptallaştığı, aradaki makasın sürekli acıldığı bir dönemi insanoğlu daha önce bu sertlikte yaşamamıştır diye düşünüyorum.
Oturduğu koltuğu hak etmeyen, yeteneksiz, “zavallı” yöneticilerle çalışanlara en azından bir ‘yıpranma tazminatı’ ödenmeli. Ne düşük maaşlar, ne fazla mesai, ne trafik kötü bir yönetici kadar yıpratmaz çalışanları…
“Her çalışan başarısız olduğu mevkiye kadar yükselir ve orada durur; böylece her yönetim kademesi başarısız yöneticilerle işgal edilir”
Dr. Laurence J. Peter ve Raymond Hull tarafından 1968 basımı Peter İlkesi (The Peter Principle) adlı kitabından
Hayata Dair Notlarım 