İnsanların iş hayatlarının yaklaşık %25’i o zırva, gündemsiz, başı sonu belli olmayan, adına toplantı denen ego çatışmaları ile geçiyor. En komiği de sonrasında herkesin çok iyi bir toplantı olmuş gibi bir tavır takınmaları 🙂
Bir kurumda da çalışsak, kendi işimizi de yapsak sürekli kendimize yatırım yapan bir girişimciyiz. Sadece aldığımız eğitimler değil, geliştirdiğimiz her ilişki, iş networkümüz de farkında olmadan kendimiz için yaptığımız yatırımdır. Bu açıdan baktığımda her çalışanın bir girişimci olduğunu düşünüyorum.
Hocalık, öğretmenlik, bu böyle olacaktır diye bir fikri öğretmekten çok öğrenciye kendi gerçeğini keşfedebilme fırsatı sağlamak olmalıdır bence. “Hoca öğretir, öğrenci ezberler” kalıbını hocalar da, öğrenciler de unutmalı. Anlatılanlar kafamızda canlanıp, sorgulanarak irdelendiğinde ancak bir şeyleri öğrenmiş oluyoruz…
Ancak küçük ruhlar işlerin ağırlığı altında ezilir; onlardan sıyrılmayı, bir yerde durup yeniden başlamayı bilmezler. Montaigne
Sıkıntı hiçbir zaman işlerin yoğunluğu olmamıştır, sıkıntı o yöneticinin işleri ve yaşamını yönetme konusunda yeterli beceriye sahip olamamasıdır. İş yükünden şikayet edenlerin yaşadıkları ana sorunlar öncelikleri belirleyememeleri ve kaynakları doğru yönetememeleridir. Birkaç olumsuz deneyimden sonra kendilerine olan inançlarını da kaybederler ve herşeyi kaybetmeleri durumunda yeniden başlayacak gücü kendilerinde bulamazlar. Bu durumda onlara kalan tek seçenek mevcut duruma, sahip olduklarına sıkı sıkıya sarılmak ve kendilerinden istenenleri sorgulamaksızın yerine getirmektir.
Sevgili İlke Göktürk Bozkurt’un 25 Kasım akşamı Beykent Üniversitesi taksim Yerleşkesinde verdiği “İnşaat Sektöründe Maliyet Yönetimi” Semineri harika bir katılımla çok keyifli geçti. Saat 22.30 olduğunda bir bu kadar daha anlatsa hepimiz dinleyebilirdik İlke’yi. 3 saatte dinleyicilerin de katkıları ile Maliyet Yönetiminin en derin noktalarına kadar indik. Seminer sırasında aldığım kısa notlar;
Yapım Yönetim Seminerlerimizin bir sonraki 9 Aralık Salı akşamı saat 19.00’da Beykent Üniversitesi Taksim Yerleşkesinde yapılacak. Konu: İnşaat Sektöründe Risk Yönetimi Konuk konuşmacı: YTÜ Öğr. Üyesi Yrd. Doç. Dr. Aslı Pelin Gürgün.
Seminer 407 nolu sınıfta yapılacak, katılım ücretsizdir. Seminere katılmak isteyenler cem@cemkafadar.com adresinden bana ulaşabilirler.
Beykent Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsündeki bu haftaki dersimin konusu: “İnşaat Sektöründe Maliyet Yönetimi” Konuk Konuşmacı İlke Göktürk Bozkurt
Tarih: 25.11.2014 Saat 19.00 Yer: Beykent Üniversitesi Taksim Yerleşkesi 407 Nolu Sınıf Katılım Ücretsiz
Detaylı bilgi için cem@cemkafadar.com adresinden bana ulaşabilirsiniz.
İnsanın yaşadığı süre ile bu dünyadaki varlığının değeri arasında nasıl bir ilişki vardır, o anki yaşı itibarı ile başarılı olup olmadığı, mutlu olup olmadığı nasıl ölçülebilir konusunda çok kafa yormuşumdur.
İnsanların içinde bıraktığın iyi hislerin toplam süresi yaşadığın süreden fazla ise varlığın bu dünya için değerli. Birinde yarattığın iyi hissin o kişiden başkalarına geçiyorsa bu süreler de toplam süreye eklenebilir. 49 yılda bunu gerçekleştirebildi isem kendi kendime iyi ki doğdum diyebilirim.
Bir insanın ürettiklerinin diğer insanların yaşamını kolaylaştırdığı toplam süre yaşadığı sürenin üzerine çıkıyorsa o insan kesit itibarı ile başarılıdır diye düşünüyorum. 46. yılımın sonunda böyle bir hesap dökümü yapmıştım. 🙂
Aldığın sürenin içine daha uzun bir hayat sığdırabildi isen mutlusun. 60 yaşında bir insan yüzeysel bir hayat yaşayıp bu süreye sadece kendisine verilen 60 yılı sığdırdı ise mutlu olmadığını düşünürüm oysa derinliğine bir hayat sürdürüp daha çok insan tanıyıp, daha çok anı biriktirip, daha çok kitap okuyup, daha çok film seyredip, daha çok çalışıp bu 60 yıla 160 yıl sığdırabildi ise o insan mutludur derim kendi kendime. Bunu ölçebilmek mümkün değil ama insan böyle bir hedef ile yola çıkıyorsa ne kadar acı çekse de, dünyanın boktan bir yer olduğunu erken yaşlarda fark etmiş olsa da mutlu olmaması mümkün değil bence…
İşte bu duygularla ilk yarım asrımın son senesine giriyorum. 🙂
Yarın itibarı ile 46 yaşımı tamamlayıp, 47’den gün almaya başlıyorum. İnsanın başarısını ölçmek için kazandığı para, iş hayatındaki konumu, sahip olduğu dostlarının niteliği, ürettikleri, yetiştirdiği çocuklarının geldikleri nokta ve benzeri birçok farklı kriter var. Ben insanın en önemli başarı ölçütünün yaşadığı evrene, insanlığa kazandırdığı süre ile ilintili olduğunu düşünüyorum. Mesela dünyada geçirdiğiniz süre içinde ürettiklerinizle o kadar zamanı diğer insanlara kazandırabildi iseniz en azından kesit itibarı ile hayata karşı borcunuz yoktur. Her doğum günümde bu süreyi hesaplamaya çalışırım kendi kendime.
5 yıl önce bir arkadaşımla 1insaat.com.tr’yi kurduk, bugün itibarı ile 75.000 üyemiz var. Bu 75.000 kişiye aradıkları sektörel bilgiye daha kolay ulaşmalarını sağlayarak her yıl için toplam da 2 saat kazandırmış olsam, yılda 150.000 saat, 5 yılda 750.000 saat yapar, benim payıma 375.000 saat düşer, bu 15624 gün yani 42 yıl yapar. 8 yıl içinde yayınladığım iş ilanları ve danışmanlık hizmeti ile 500’un uzerinde insanın iş bulmasına katkım olmuştur diye düşünüyorum. İş arayan insanların iş arama sürelerini 1 ay kısaltmış olsam, toplamda 500 ay, o da yaklaşık 42 yıla denk geliyor. Bu durumda toplamda 84 yıl yapıyor. Benim hedefim ürettiklerimle dünyayı terk etmeden önce yaşadığım ömrün 10 katı süreyi insanlara kazandırabilmek. Bu da 750, 800 yıl yapıyor, yani henüz yapmak istediklerimin sadece %10’unu yapmışım, kısacası daha yapacak çok işim var.
Kaynak: İç Sesim
Ilkokulda’da da ismim tahtaya konuşanlar listesinde yazılırdı, değişen bir şey yok 🙂
Bedel ödemeden yükselme çabasının da bir bedeli yok mudur? Vardır tabii, ulaştıkları mevkilerde sürekli mutsuz olup ne istediğini bir türlü bilemeden düşünüp durmak.
Hayata Dair Notlarım 