İçimizdeki küçük hüzünlü anları tetikleyip bulmak ne keyiflidir. Benim için iyi sanat eserleri o küçük hüzünlü anları bana hatırlatan yapıtlardır.
Hatalar yaparak ilerlemek hep doğru yapıp aynı yerde olmaktan iyidir
Bir yerlere zaman içinde hatalar yaparak gelmenin çok hoş bir tadı var. Yapılan yanlışlar insanı güçlendirdiği gibi bir gözüpeklik de kazandırıyor.
Hayat, insana her gün bir sürü acı hap içiriyor. Bunların bir panzehiri varsa o da neşeli olmaktır. Yaşam ve insanlar içlerinde o kadar farklı çelişkiler barındırıyorlar ki o karşıtlıkları ne kadar sık yakalayabiliyorsanız neşeli olmanız için de o kadar çok malzemeniz var demektir. Dünya her gün baktığınız bir ayna değil mi?
Evrendeki yerimizi sorgulama biçimimiz ve bu sorgulamanın sonrasında ulaştığımız yanıtlar hayata karşı duruşumuzu ortaya çıkarıyor. Bu duruş da mutluluğumuzu ya da mutsuzluğumuzu belirliyor.
Kendi kendime çok düşünmüşümdür, planlarım mı, niyetlerim mi üzerimde daha etkili oluyor diye. Daha teknik ve somut olan planlarım çoğu zaman beni yarı yolda bıraktırırken, iç sesimin yönlendirdiği niyetlerim ise beni hep yolda tutmuşlardır. En güzeli ne derseniz, bu ikiliyi birlikte doğru kullanarak yola devam etmek derim. 🙂
Oğlumun müzik üzerine yazılarını blogu alternatifritimler.com dan takip edebilirsiniz.
Küçüklüğüme dair hatırladığım ilk karede bilgisayar vardır. O zamanlar günümüzdeki gibi pek de yaygın bir şey değildi evde bilgisayar bulunması ve ben iki yaşımda bilgisayarın önüne oturtulmuştum. -Hatta bunun haberini yapmış o zamanın teknoloji dergilerinden biri.- Oturma o oturma, yıllar sonra kendimi bilgisayar mühendisliği bölümünden mezun olurken buldum. Anlayacağınız, bu zamana kadar geçen süreçte önemli bir alanı kapsadı bilgisayar.
Bilgisayar gibi çok küçüklüğe götüren diğer bir şey ise müzik. Bizim evde hiç eksik olmazdı müzik. Pek televizyon izleyen insanlar değillerdi bizimkiler, onun yerine çocukluğumun tek yabancı müzik kanalı olan MTV açık olurdu salonda -Daha sonraları VH1 ve MCM eklendi bunlara-. Her çarşamba akşamı MTVde Top 20 listesinin yayınlandığı programı vardı, o zamanlar büyük bir merakla beklerdim. Bir de pazar sabahları BBC 2’de Top of The Pops açılırdı. Kahvaltı ederken arkada onu izlerdim. Böyle böyle daha küçük yaşta o zamanın popüler müzik listelerini ezbere bilirdim. Kimin çıkışta veya düşüşte olduğunu, kimin…
View original post 473 kelime daha
Tek bir başarı vardır, o da yazgınızı kabullenmektir diyor Leonard Cohen. Bana göre ise tek bir başarı var, o da insanın istediği hayatı yaşaması ve bütün mücadelesini de bu doğrultuda yapmasıdır.
Sorunlarınız kalıcı hale gelmesini istiyorsanız; erteleyin, gözünüzde büyütün, kararsız kalın, herkesin dediğini dinleyin…
Nerede, ne zaman okuduğumu hatırlamadığım bir kitapta hayatı 3 şeyle öğrenirsin diyordu; aşk, para ve savaşla. Yaptığım bir çok iş, şantiyecilik, internet çalışmalarım, insan kaynakları firmam hep bu üç olguyu içinde barındırdı. Bugün düşündüğüm de görüyorum ki, o işi öğrenirken, işin kendisi de hayatı öğrenmeme katkı sağlamış.
Sevgili Murat Kuruoğlu, yaşamımda yepyeni bir ufuk açıp, beni Beykent Üniversitesi’nde y.lisans öğrencilerine ders vermek için çağırmasaydın sanırım bugün böyle bir zirve de olmayacaktı. Proje Yönetiminin Şantiye Uygulamalarına yönelik çalışmalarımı, ders notlarına ve sunumlara aktarmayı hiç düşünmeyecektim. Açıkcası aklıma bile gelmeyecekti. Beykent Üniversitesi’ndeki ders notlarım, bugün bir çok firmaya eğitim olarak ulaştı. 2 yıl içinde firmalar ve meslek odaları üzerinden Türkiye’nin bir çok noktasında 5000’in üzerinde insan ile bir araya geldim. Sadece zirvede aktardığın değerli bilgiler için değil, bana açtığın bu yeni yolda beni hep cesaretlendirdiğin için de sana çok teşekkür ederim 😊
Şirketler iyi çalışanlarını kaybetmemek için ekip yönetmeyen yönetici ünvanları yaratıyor. Bu da operasyonel işlerle boğuşan orta kademe yönetici sayısını arttırırken, alt kademe çalışan sayısının azalmasına neden oluyor.
Hayata Dair Notlarım 