Geçenlerde bir dostum; 50 yaşında hayat ile yeni bir sözleşme yaptım, ben ondan çok fazla şey istemeyeceğim, o da beni çok zorlamayacak dedi. Güldüm, bana göre değil dedim dostuma, ben kazansam da, kaybetsem de mücadele etmeyi seviyorum. Bu benim için hep böyleydi, böyle de devam edecek. Belki 70’lerime geldiğimde bu şekilde bir sözleşme yapabilirim hayatla.
İçimizdeki küçük hüzünlü anları tetikleyip bulmak ne keyiflidir. Benim için iyi sanat eserleri o küçük hüzünlü anları bana hatırlatan yapıtlardır.
Hatalar yaparak ilerlemek hep doğru yapıp aynı yerde olmaktan iyidir
Bir yerlere zaman içinde hatalar yaparak gelmenin çok hoş bir tadı var. Yapılan yanlışlar insanı güçlendirdiği gibi bir gözüpeklik de kazandırıyor.
Çaresizliklerimi yansıtıp, bir ölçüde de olsa bunlara yanıtlar bulabilmeme yardımcı olabilecek kitapları okumayı seviyorum.
Oğlumun müzik üzerine yazılarını blogu alternatifritimler.com dan takip edebilirsiniz.
Küçüklüğüme dair hatırladığım ilk karede bilgisayar vardır. O zamanlar günümüzdeki gibi pek de yaygın bir şey değildi evde bilgisayar bulunması ve ben iki yaşımda bilgisayarın önüne oturtulmuştum. -Hatta bunun haberini yapmış o zamanın teknoloji dergilerinden biri.- Oturma o oturma, yıllar sonra kendimi bilgisayar mühendisliği bölümünden mezun olurken buldum. Anlayacağınız, bu zamana kadar geçen süreçte önemli bir alanı kapsadı bilgisayar.
Bilgisayar gibi çok küçüklüğe götüren diğer bir şey ise müzik. Bizim evde hiç eksik olmazdı müzik. Pek televizyon izleyen insanlar değillerdi bizimkiler, onun yerine çocukluğumun tek yabancı müzik kanalı olan MTV açık olurdu salonda -Daha sonraları VH1 ve MCM eklendi bunlara-. Her çarşamba akşamı MTVde Top 20 listesinin yayınlandığı programı vardı, o zamanlar büyük bir merakla beklerdim. Bir de pazar sabahları BBC 2’de Top of The Pops açılırdı. Kahvaltı ederken arkada onu izlerdim. Böyle böyle daha küçük yaşta o zamanın popüler müzik listelerini ezbere bilirdim. Kimin çıkışta veya düşüşte olduğunu, kimin…
View original post 473 kelime daha
Sevgili Murat Kuruoğlu, yaşamımda yepyeni bir ufuk açıp, beni Beykent Üniversitesi’nde y.lisans öğrencilerine ders vermek için çağırmasaydın sanırım bugün böyle bir zirve de olmayacaktı. Proje Yönetiminin Şantiye Uygulamalarına yönelik çalışmalarımı, ders notlarına ve sunumlara aktarmayı hiç düşünmeyecektim. Açıkcası aklıma bile gelmeyecekti. Beykent Üniversitesi’ndeki ders notlarım, bugün bir çok firmaya eğitim olarak ulaştı. 2 yıl içinde firmalar ve meslek odaları üzerinden Türkiye’nin bir çok noktasında 5000’in üzerinde insan ile bir araya geldim. Sadece zirvede aktardığın değerli bilgiler için değil, bana açtığın bu yeni yolda beni hep cesaretlendirdiğin için de sana çok teşekkür ederim 😊
Kahve içerken, kitap okurken, pencerenin önünde kar yağışını seyrederken, çalışırken, metroda, vapurda, yürürken bana iyi gelen parçaları Spotify’da “Terapik Esintiler” adıyla listeledim, takip edebilirsiniz.
Oğlumun müzik üzerine yazılarını blogu alternatifritimler.com dan takip edebilirsiniz.
2016’da keyifle dinlediğim parçalar ve sanatçılar (Önceki yıllarda yayınlanan parçarı da içerir)
Oğlumun müzik üzerine yazılarını blogu alternatifritimler.com dan takip edebilirsiniz.
Hayata Dair Notlarım 