Hızla değişen dünyada teknolojinin getirdiği fırsatlarla belki biraz hantallaşıyoruz ama farkında olalım veya olmayalım bir şekilde çevikleşiyor, hızlanıyoruz. Daha fazlasını, daha kısa zamanda istiyoruz. Sektörler de yeni beklentilerimiz doğrultusunda eski çalışma modellerini yeniliyor; iletişimi, hızı, esnekliği, işbirliğini, müşteri taleplerini önceliğine alacak metodojiler üretiyor. Çeviklik bugünün dünyasının karşı koyamayacağımız, kaçınılmaz bir gerçeği. Yaşamımızın her alanında eski bildiklerinize fazla takılmayın, hatta unutabiliyorsanız, unutun, ancak bu şekilde dönüşümü gerçekleştirebilirsiniz diyen bir bakış açısıyla karşı karşıyız. Peki nispeten daha gelenekselci bir yapıya sahip olan, iç dinamikleri farklı çalışan, hız için her riski göze almaktan çekinmeyen inşaat sektörü çeviklik konusuna nasıl yaklaşıyor? İnşaat projelerinin yönetiminde çevik bakış açısını ne şekilde kullanabilir, neleri önceliklendirebilir? Bu yazıyı okurken şöyle düşünüyor olabilirsiniz, ben yazarken düşündüm: 😊 “Ortada çeviklik söyleminin olmadığı günlerde biz sektör olarak kuralları pek sevmeyen yapımızla zaten fazlasıyla çeviktik.” Bu yaklaşım biçimi çevik anlayışa verilebilecek en büyük zarar.  Çünkü çeviklik, hadi hemen, planımız olmasa da işe başlayalım, tıkanırsak nasıl olsa projeyi yaparken çözeriz demek değil.

Projeler neden başarısızlıkla sonuçlanır?

İnsanlar gibi zaman zaman projeler de bizi hayal kırıklığına uğratabiliyor. Aslında hiçbir projeye başarısızlık öngörüsüyle başlamayız. İşin başında fayda maliyet analizi yaparız, burada fayda, maliyetten büyükse o projeye soyunuruz. Ancak tüm bu fizibilite çalışmalarımıza rağmen birçok projede istediğimiz sonuçları alamayız. Bazen daha başında hissederiz işin sonunda başımıza gelecekleri. Bazen de iş bittiğinde, tüm verilere sahip olduğumuzda yüzleşiriz bu hiç de istemediğimiz gerçekle. Projelerin neden başarısızlıkla sonuçlandığına dair “Association of Project Managers” bir araştırma yapmış ve bu araştırma sonucunda buldukları on nedeni şu şekilde sıralamışlar.

1. Paydaşlar arasındaki iletişim kopuklukları (%55)
2. Planlama eksikliği (%37)
3. Yanlış kilometre taşları (milestonlar), ara teslim tarihlerinin belirlenmesi (%36)
4. Kalite kontrol eksiklikleri (%31)
5. Kontrolden çıkan maliyetler (%27)
6. Kaynak koordinasyonundaki yetersizlikler (%24)
7. Yönetimden kaynaklanan zafiyet (%23)
8. İlerlemenin yönetilememesi, işin iyi takip edilmemesi (%17)
9. Tedarikçilerin beceri yetersizliği (%16)
10. Tedarikçilerin kaynak yetersizliği (%10)