Benim icin, bir çalışanı farklı kılan dört özellik:
- Çözüm odaklı olmak
- İş takibini iyi yapmak
- Önemli ile önemsizi ayırabilmek
- İnsiyatif alabilmek
Benim icin, bir çalışanı farklı kılan dört özellik:
30 yıl önce de, bugünde fazla mesai ile ilgili düşüncem değişmedi; “Mesai bitiminde işiniz bitmiyorsa; Ya işi yanlış yapıyorsunuz ya da yanlış işi yapıyorsunuz” 🙂
İş hayatını tanımanıza ve anlamanıza yardımcı olacak kitaplar “İş Yönetim” ya da “Kişisel Gelişim” kitapları değil, felsefe kitaplarıdır. Basitleştirilmiş bilgiler içeren “İş Yönetim Kitapları” sistemin içine sizi daha iyi entegre etmek için düzenlenmiş, olayların özünü anlamanıza izin vermeyecek tuzaklarla dolu kitaplardır. Onları okuduğunuzda iş hayatı ile ilgili birçok şey öğrendiğinizi düşünüp kendinizi bir anlığına rahatlatırsınız ancak öğrendikleriniz genelde fazla düşünme, sana söyleneni yap, herkes böyle yaparak bir yerlere geliyor tarzında bilgilerdir. İş hayatını ve insanları daha iyi anlamak istiyorsanız size yardımcı olacak olan edebiyat ve felsefe kitaplarıdır.
Hep düşünmüşümdür işyerleri bir tımarhane mi, bir sirk mi diye, 30 yıl sonra görüyorum ki her ikisini de içinde barındıran eşsiz bir ortam. Hem cambaz olup hem de delilerden anlayabilmek gerekiyor. 🙂
Mükemmelliyetçi insanların beş sorunu:
1) Yarım kalmışlık duygusu
2) Yoğun stres
3) İç huzursuzluk
4) Yetersizlik hissi
5) Sürekli koşuşturmak
Dün geceki “İş Teklif Aşamasında Kazanılır Diyenler İçin Öneriler” konulu “Yapım Yönetim” dersime katılan tüm katılımcılara ve Hocam Murat Murat Kuruoğlu na çok teşekkür ederim, sizlerin katkıları ile keyifli bir 3 saat geçirdik. Bundan sonraki dersimiz 17 Kasım’da Fırat Eker ile İş Sağlığı ve Güvenliği üzerine olacak, Fırat’ın iş sağlığı konusunda en ilgisiz kişide dahi farkındalık yaratacak konuşmasını dinlemenizi tavsiye ederim. 1 Aralık’ta ise Planlama, İş Programı ve Maliyet Kontrolü’nü tüm detayları ile konuşacağız. Siz de benim gibi ya işi planlarsınız ya da işin peşinden sürüklenip gidersiniz, siz işi yönetemezseniz, iş sizi gayet güzel yönetir diye düşünüyorsanız şimdiden ajandanızın 2 Aralık akşamını boş bırakın derim 😀 Dönem programı netleşince diğer yapım yönetim ders konularımızı da buradan duyuracağım.
Firmama bir Genel Müdür alacak olsam, o konuda yetkin birini değil, çok iyi bir tiyatro oyuncusunu alırdım. İş hayatında gördüğüm o ki, teatral yetenek, bilgi ve tecrübeden daha çok etkiliyor insanı. Belki de Freud haklı; insan rasyonel değil irrasyonel bir varlık.
Çok sunum, seminer, TED Konuşması dinledim, bu konuşmalarda en tehlikeli taraf konuşmacıların çoğunlukla klişeler üzerinden gitmesi ve dinleyenlerin de o an heyecanla dinlediklerini kısa bir süre sonra unutmaları. Burada anlatıcı anlattıklarını dinleyenlerin içselleştirmesini sağlayacak bağlantılarla zenginleştirmesi, üzerinde düşündürmeyi sağlaması, sunumun dinleyen için asıl bittikten sonra başlamasını sağlaması çok önemli. Bu açıdan konuştuğu kitleyi tanıyıp anlattıklarını o kitlenin ihtiyaçları ve değerleri ile örtüşterecek örneklemeler, dinleyenlerin aklında daha fazla şeyin kalmasını sağlıyor.
İş dünyasında dikkat ettim kimse neyi neden yaptığını bilmiyor çünkü yaptığı işle ilgili düşünmeyi fazla sevmiyor. Zaten iş dünyası da fazla düşünenleri pek sevmiyor.
Genç bir stajyerken de bugün de bu iş neden böyle yapılıyor diye sorduğumda aldığım yanıtlar hep birbirine benziyordu “Bu iş böyle yapılıyor”, “böyle işte”, bazen kabaca “sen kendi işine bak, bize karışma” gibi yanıtlar alıyordum. Oysa benim amacım karışmak değil sadece o işin neden öyle yapıldığına daha farklı bir şekilde yapılıp yapılamayacağına yönelik bir meraktı. Belki bir çok soruma çok fazla yanıt alamadım ama aldığım yanıtlar bana doğru, yanlış bazı çıkarsamalar ve beraberinde sentezleri yapmam için yeterli oldu.
Genç arkadaşlara hep işlerin yapılış metodolojilerine yönelik çok soru sormalarını ve aldıkları yanıtlardan antitezler ve sentezler üretmelerini tavsiye ederim. Aksi takdirde yenilikçi olamazlar ve sistem içinde kaybolup giderler.
Yeni mezun olduğumda hedefim bir kaç bilgisayar dili öğrenmekti çünkü programlamaya ilgi duydukça bir bilgisayar dilinin insanın düşünce yapısına da çok ciddi bir etki yapacağını, farklı düşünce sistematikleri geliştirebileceğini, bunun aynı zamanda yazı dilini de geliştirebileceğini düşünüyordum. Bir programlama dili insana nasıl düşüneceğini, mevcut datalardan bir sistematikle nasıl sonuca ulaşabileceğini öğretiyor. Ancak 90’ların başında şantiyedeki yoğun çalışma koşulları sadece DOS, LOTUS, DBASE’i bir ölçüde öğrenebilmeme imkan verdi. C, Fortran gibi programlara çok istememe rağmen ne yazık ki başlayamadım. 90’ların ortasında Windows ile tanışınca paket programların zaman içinde bir çok ihtiyaca cevap vereceğini, programlama dillerinin bu konuda çalışma yapanlar dışındaki insanların çok da fazla gerek duymayacaklarını fark ettim ve dil öğrenme konusundaki çalışmalarımı bıraktım. Bilgisayar programları ile ilgilenmem haşır neşir olmam paket programları daha çabuk çözmemi en önemlisi de internetin ortaya çıkması ile HTML dilini rahat öğrenmemi sağladı ve 98’de HTML ile yapirehberi.net’i yaptım.
90’ların başında öğrendiğim ya da öğrenmeye çalıştığım programlama dillerinin daha farklı düşünmemde, problemleri analiz ederken dataları daha doğru kullanmamda bana önemli katkılar sağladığını düşünürüm.