Gezegende en çok kararların alındığı, dileklerin havada uçuştuğu günlerdir yılbaşları. Ocak’ın üçüncü haftasına gelmeden de bu başlangıçların çoğunu unutur ve yine önceki yılın aralık ayındaki normalimize geri döneriz. 2024 kararlarım, daha çok spor, daha çok müze gezisi ve sohbet robotlarıyla daha fazla zaman geçirmekti. Maalesef müze gezisinde bu yıl da sınıfta kaldım, sporda da kanaat notuyla geçebildim diyebilirim. Ama sohbet robotları, yıl boyunca düşünce ortağım oldular. Yeni bir projeye başlarken mutlaka onlara danıştım. Bu seneki hedeflerim de üç aşağı beş yukarı geçen yılki gibi. İş yoğunluğum izin verirse, üç yıldır üzerinde çalıştığım hikâye dosyamı 2025’te sonlandırmak istiyorum. Biraz daha asılmak için buraya da not düşüyorum. Bakalım bu yılki performansım nasıl olacak?

Kararlar ve hedefler çöplüğüne dönen yılbaşlarında bir de biraz daha irrasyonel olan dileklerimiz var. Zaman içinde çoğu klişeleşse de her zaman bana daha içten görünürler. En azından ezbere söylenmeyenler. “Tüm hayallerinizin gerçekleştiği bir yıl olsun” gibi olmayanlar. Ne tuhaf bir dilek? Hepsi bu yıl gerçekleşirse gelecek yıllara ne kalacak? 

İnşaat sektörünün daha çok iş yapmak, daha büyük karlılıklara ulaşmak beklentisini bir kenara koyduğumuzda, yeni yıl hedefi ne olabilir? İlk aklıma gelen cevap: “Her şeyin dönüştüğü yeni dönemde taşları yerine oturtmak.” Peki, bu dev sektörü oluşturan insanlar ve organizasyonlar, bunun için ne yapmalı? Hedefleri ve dilekleri ne olmalı? 2025 ajandalarının ilk sayfalarına yıl içinde dönüp dönüp bakabilecekleri hangi notları almalı?