MÖ 2100 yıllarında yazıldığı düşünülen, ilk yazılı belge özelliğini taşıyan Gılgamış Destanı’nın giriş bölümünde şöyle der: “Aradığın hayatı hiç bir zaman bulamayacaksın”. Bu tespit, bugün için de geçerli değil mi, hatta bundan 2000 yıl sonrasında da insanoğlu aynı şeyleri söylemeyecek mi? Bu cümleye şöyle bir eklemeyi yapamaz mıyız acaba?
Aradığın hayatı hiç bir zaman bulamayacaksın ve yaptığın her şey eksik kalacaktır.
Gohar Homayounpour’un çok güzel bir tespiti var.
“En sarsıcı, en sancılı uyanışlardan biri; ait olman gereken yere bile ait olmadığını fark etmek.”
William Blake’in ilginç bir fikri var:
“Eğer deli, delilikte direnseydi bilge olurdu.”
“Elimizdeki para, satın almayı arzulayabileceğimiz şeyleri temsil ederken, aynı zamanda, bu para karşılığında satmış olduğumuz şeyleri de temsil eder.”
Kapital 1. Cilt, Karl Marx
Kant’ın yanılgıya düşmeme kuralları:
1. kendin düşün.
2. kendini başkasının yerine koyup düşün.
3. daima kendinle tutarlı düşün.
İTÜ’de başlayan hiç bitmeyecek dostluğumuz…
J.P.Sartre’a göre yalnızlık; düşündüklerinizin kafanızın duvarlarına çarpıp tekrar içeride kalmasıdır.
Bertrand Russell’ın direnemeyeceği biçimde içine yerleşen üç basit tutku vardı ve bunlar hayatına yön vermişti:
-sevgi ihtiyacı
-bilgi açlığı
-acı çeken bütün insanlarla hüzünlü bir birliktelik
