İlkokula küçük başlamıştım, ufak tefek bir çocuk olduğum için pek yaşımı da göstermiyordum. Büyüklerin, bana kaçıncı sınıfa gittiğimi, yaşımı sorarak başlayan sohbetleri hep benzer şekilde sonlanıyordu.
“Bir okula başlamaya gör sonrasında yıllar su gibi akıyor.”
Bir diğer teyze hemen onu tamamlardı; “hele okul bitsin, sonrasında yılları hiç durduramıyorsun.”
Ben ise o günlerde onların o sözlerini pek fazla ciddiye almaz, sınıfta bir türlü geçmeyen o saatleri düşünür, nerede su gibi akacak daha ilkokul bile bitmiyor diye düşünürdüm.
Sonrasında ilkokul da, üniversite de bitti. Ama hayatın içindeki dersler, okullar bitmiyordu bu kez de. Benim okullarım neden bitmiyor hiç diye düşünürken o teyzenin sözlerini hatırladım dün gece. Belki de ben yıllar hızla akıp geçmesin, zaman benim önüme değil, ben zamanın önüne geçeyim diye sürekli yeni derslerin, yeni uğraşların, yeni öğretilerin peşinden gidiyordum.
53.yılımı, işte bu duygularla uğurlayarak karşılıyorum 54.yılımı…
Hayata Dair Notlarım 