Pazartesi sabaha karşı geçirmiş olduğum mide kanaması sonrası hastaneye gelerek, telefonla arayarak, mesaj göndererek, eşime ulaşarak güzel dileklerini ileten tüm dostlarıma çok teşekkür ederim. Dün gece itibari ile eve çıktım, tedavimin bundan sonraki kısmı evde devam edecek. Yaklaşık 10 gün boyunca gelen telefon ve maillere hemen dönüş yapamayabilirim, dostlarım beni bağışlasın. Ancak biraz toparlandıktan sonra tek tek dönüş yapacağımı da bilmenizi isterim. Sevgi ve selamlarımla 😊

28 Kasım Salı akşamı (19.00) Beykent Üniversitesi Taksim Yerleşkesi’ndeki “Yapım Yönetim” dersimde üç önemli konuyu sektörden üç değerli konuk anlatacak.

İnşaat Sektörü Neden Bu Kadar Önemli? Sektörün Türk Ekonomisi ve Dış Politikasındaki Yeri

Emrah Mazıcı – İnşaat Mühendisi

Uluslararasi Projelerde Hak Talebi/Claim Yönetimi

Basar Sahin – Insaat Muhendisi

Türk Gayrimenkul Sektörünün Dünü, Bugünü ve Yarını

Dr. Levent Sümer, PMP, MRICS

UPYE Yönetim Kurulu Başkanı, AE Arma – Elektropanç Genel Müdür Yardımcısı

Türkiye’de inşaat ve gayrimenkul sektörünün sorunları, fırsatları, sözleşme yönetiminin incelikleri, hak talepleri ve benzeri konuları tartışarak konuşacağımız bu haftaki “Yapım Yönetim” dersime sizleri de beklerim.

Tarih: 28 Kasım 2017 Salı Saat: 19:00
Yer: Beykent Üniversitesi Taksim Yerleşkesi – 203 Nolu Amfi

Katılım ücretsizdir

Merve’ciğim, duygularını o kadar güzel yazmışsın ki, bunun üzerine ne yazsam bir şeyler eksik kalacak. Ya da yazmaya bir başlasam sonu gelmeyecek yaşadıklarımızın, mücadelemizin, kurduklarımızın, yıktıklarımızın. Duvarların, masaların dili olsa bizim yazdıklarımızın çok çok daha fazlasını anlatacaktır. Ne mutlu bana ki sizlerde böylesine derin ve kalıcı duygular yaşatmışım. Tüm bu güzel düşüncelerin için tekrar teşekkür ederim ☺️

Cem Bey’ in gülümseyen dünyasına dahil olduğunuzda, hep o dünyada kalmak istiyor insan…

En zor zamanların, en mutlu günlerin, coşkulu ve yardımsever dostu oldunuz. Hiçbir patron sizin kadar mütevazı değildir…

Daha nice yıllarımıza Cem Bey ☺️

Artık, Aras’ ımızın da gülen dünyasısınız:)

Merve Tuzlu Küçükler

2013’ün son günlerinde üst üste yaşadığım bir sürü tuhaf olumsuzluğun ardından seninle hiç hesapta olmayan bir şekilde tanıştık ve o günlerdeki kötü gidişe bir şekilde dur dedik. Ardından da hep beraber 1inşaat Danışmanlık’ta rengarenk bir sayfa açtık ve o günden bugüne de o sayfaların üzerine yenilerini ekleyerek devam ediyoruz yolculuğumuza. Yazdıklarınla beni çok mutlu ettin, Emine’ciğim. Sana da, karşıma böylesine güzel insanları çıkaran kaderime de teşekkür ediyorum.

Bir süpriz doğum günü kutlaması da Sevgili Merve ve Emine’den. Her şey için teşekkür ederim, sizleri çok seviyorum 😊😊😊😊😊

Sedat’cığım, bu güzel doğum günü hediyen ama daha güzeli kitabın ilk sayfasında paylaştığın o samimi duyguların için çok teşekkür ederim ☺️ Senin gibi genç insanları tanıdıkça geleceğe olan güvenim ve iyimserliğim daha da artıyor.

Hayat gelme üstüme üstüme diye bir parça var ya benim hayatla ilişkim bunun tam tersi, ben üstüne üstüne gittikçe hayat bana gelme üstüme üstüme diyor, fazla da bulaşmıyor bu tuhaf adama. 😊 Bazen de korkmuyor değilim, hayat bunları biriktirip toptan çıkarmasın bir gün benden diye. 😔 O zamanda nasılsa dostlarım var, öyle kolay değil benimle başa çıkmak hayat efendi diyorum 😊 Yani Fenerbahçe’m gibi geriye çekilmeden önde basıyorum hayata 😂

Dünyaya geldiğim 21.11.1965’den bu yana 18.993 kez döndü dünya kendi etrafında

Bugünlerin;

kaçında sabah yataktan enerji ile kalktım,

kaçında gördüğüm rüyanın devam etmesi için gözlerimi yummaya devam ettim,

kaçında bu da geçecek diye girdim gece yatağa,

kaçında öfkemi bastırmak için kendimi zorladım,

kaçında bir şeylere geç kaldığımı düşündüm,

kaçında insanların duyarsızlığına sinirlenip uykumu kaçırdım,

kaçında başka bir hayat istedim,

kaçında keşke böyle olmasaydı diye farklı alternatifler üzerinde düşündüm,

kaçında incittiğim insanlar için kızdım kendime günboyu,

kaçında boşversene, sen mi kurtaracaksın ülkeyi, dünyayı dedim,

kaçında gitmek, kaçında kalmak istedim,

kaçında bu sabah Pazar sabahı olsaydı keşke diye uyandım,

kaçında bu işin sonu iyiye gitmiyor diye dertlendim,

kaçında kendimi, vazgeçme biraz daha dayan diye zorladım,

kaçında zamanın durup beni hep o günde bırakmasını istedim,

kaçında bir çok şeyden vazgeçmek istedim,

kaçında alışkanlıklarımı terk edemediğim için söylenip durdum,

kaçında neden bunların hepsini ben yaşıyorum ki diye düşündüm,

kaçında hayata ve yaşamın karşıma çıkardığı insanlara teşekkür ettim,

kaçında yaptıklarımdan hiç de tatmin olmadım,

kaçında anlaşılamamanın o tarif edilmez ağırlığını hissettim üzerimde,

kaçında içimde bir sevinç hissettim, kaçında umut,

kaçında yaşıyorum ya bundan daha güzel ne olabilir ki dedim

Bu sorulara sayısal olarak cevap vermek mümkün değil. Belki yaklaşık yüzdelerle bir şekilde yanıtlayabilir, bunlar üzerinden de yaşadığımız hayatın kalitesine yönelik bazı çıkarsamalar yapabiliriz. Ama bence daha önemlisi kalan hayatımızı aynı yüzdelerle yaşamak isteyip istemediğimizi sorgulamak ve geleceği böyle şekillendirebilmek. Bu yüzdelerden dünyayı ve kendini daha iyi anlamının yeni yollarını keşfetmek, o yollar üzerinden farklı yolculuklara çıkmak.

Ne güzel zamanlardır insanın hem babasının oğlu, hem oğlunun babası olduğu yıllar. Benim bu iki duyguyu birlikte yaşayabildiğim 22 yılım oldu, bu anlamda şanslı olduğumu düşünürüm hep.