Arkadaş, sohbeti ile benim içimde daha önce fark edemediğim bir şeylerin açığa çıkmasına yardımcı olan biridir. İçinde kaybolduğum bir kitap, sonunu tahmin edemediğim bir film gibi. Oysa ki bugünün sohbetleri her iki tarafın da dinlemediği monologlardan oluşmuyor mu?
Duygularımızı tam olarak anlatamadığımızda sözcükler yeterli olmuyor, bu durumu tam olarak anlatabilecek bir kelime yok deriz. Oysa ki dil, kelimeler sınırsızdır. İyi kullanabilirsek hissettiklerimizin karşılığını dilde bulabiliriz. Bize yetersiz olduğumuzu düşündürten günlük dilde kullandığımız klişelerdir. Klişeler sınırlı, dil sınırsızdır.
Günümüzün insanı anlaşılamadıkça bu boşluğu beğenilerek kapamak istiyor. Sürekli beğenilme çabası yalnızlığını daha da derinleştiriyor onu kendi içine kilitleyerek.
İlk insan çıplak olduğunu hissedince korku hissetti ve böyle başladı insanın korkuyla tanışması. Korku duygusu ile kendini korumayı öğrendi ve türünü yaşadığı bütün o tehlikelere rağmen bugünlere getirdi. Geçirdiği bu evrim sürecinde güvende yaşamak en önemli önceliklerinden biri oldu. Düşündü ki güvenliğini arttırdıkça tehlikeler de, korkuları da daha azalacak, daha az korkacak dünyadan, yaşamından, kısaca her şeyden. Ama hiç de öyle olmadı, tersine güvenliği arttıkça korkuları da artmaya başladı. En acısı da eskiden doğadan gelecek tehditlerden korkarken bugün en çok kendinden korkar oldu.
En korkunç şey nedir biliyor musunuz?
İnsanın kendi içine baktığında hiçbir şey görememesi. Rahatsız edici bir iç boşluğu hissetmek ve bununla yaşamak. Aslında hem varsın ama bir taraftan da var olmadığını fark ediyorsun çünkü içinde hiçbir şey yok. Aynaya bakıp da kendini görememek gibi bir şey.
Bir insanın beyninin ne kadar geliştiğini günlük konuşmalarında ve yazdıklarında kullandığı klişe ifadelerden anlayabilirsiniz. Konuşurken ve yazarken, herkesin dilindeki bilindik, basmakalıp ifadeleri ne kadar fazla kullanıyorsa düşünmek için beynine o kadar az ihtiyaç duyuyordur.
Almancada “Bausünde” diye bir sözcük var. İnşa veya yapım günahı demek. Bir yere uymayan, çirkin, uygunsuz bina veya yapı için kullanılıyor.
Ne çok günah işlenmiş bu şehirde…
Sert ahlak anlayışının her zaman için insanın benliğini oluşturmasına engel olduğunu düşünürüm. Bu anlayışın hakim olduğu toplumlarda özgür ruhlu insanların pek fazla değildir. Bu anlayış modeli, fırsatını bulduğunda bir çok yanlışı yapabilecek insanların ortaya çıkmasına da yardımcı olmuştur.
Dikkat ediyor musunuz yeni binalara balkon yapmıyorlar artık. Neden derseniz, günümüzün insanları için çok da önemli değil çünkü özgürlük. Yeter ki, o kapalı hapisanelerinin alanı büyük olsun.
İnsan inanmak istediği şeye inanamadığında nasıl da zorlar kendini ve o zorlama nasıl da yorar onu.
Hayata Dair Notlarım 