Değişmeyen bakışların

Dün sabah yatağında uyurken seni seyrettim bir süre. Önce farklı farklı zamanlarından görüntüler geldi gözümün önüne. Ardından birbirini itiştiren irili ufaklı anı parçacıkları doluştu zihnimin koridorlarına. Dersin bitiş zili ile beraber merdivenlere koşan öğrenciler gibi küçük küçük hatıralar… 26 yıl önce hastanede bir camın arkasından seni ilk kez gördüğüm anı hatırladım birden. Yüzündeki olgun ifadeyle dünyaya yeni gelmiş bir bebekten çok buraları, bizleri gayet iyi tanıyan bir yetişkin gibi bakıyordun bana. O kadar abartmanıza gerek yok, daha önce doğan milyarlarca canlı gibi benim de zamanım geldi ve işte yanınızdayım diyen anlamlı bakışlar. Siz sakin olun, bakın her şey daha kolay olacak diyen o yumuşak bakışların hiç değişmedi biliyor musun? Kafamın çok karıştığı zamanlarda o ilk bakışmamızı getiririm gözümün önüne. Hiçbir şey korktuğun gibi olmayacak diyen derin bakışlarını. Sonra düşünürüm, doğru söylemiş Umut’un gözleri derim. Hiçbir şey ama hiçbir şey düşündüğüm kadar korkunç olmadı ki… 😊👍

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s