Sokakların da bir kişiliği yok mudur?

Yokuşlu sokakların ayrı bir kişiliği olduğunu düşünürüm. İnsanın ritmini, yürüme hızını bir süreliğine de olsa bozuyor böyle sokaklar. Çıkarken ağırlaşıyor, inerken hızlanıyorsun. Hızın değiştikçe de çevreye bakışın, algın da değişiyor farkında olmadan. İnsanı farklı hissettirdiği için seviyorum yokuşlu sokakları. Hele bir de aşağıya indiğin yol denize kavuşuyor yani sokak sonsuzlukla buluşuyorsa bir an için de olsa her şeyi unutabiliyorsun.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s